Kerkûk ji destê Kurdan derket.

Ji alî Kurdan va hate radestîkirin.

Ev yek tiştekî rast û zelal e.

Tiştên ku hê zelal nebûne, ya jî hin pirsên ku hê bersiva wan nehatine dayîn jî  he ne, ku ji bo zelabûna wan jî sebr û dem pêwîst e.

Mixabin, sedem çi dibe bila bibe, Kurdên ku bi hestên kurdayetîyê tevdigerin û dijîn, bi jidestçûyîna Kerkûkê va xemgîn in.

Ji ber ku Kerkûk dilê Kurdistanê ye.

Dilê Kurdan diêşîne.

Di pêvajoya referandûma serxwebûnê da Kurd şa dibûn û şahî li dar dixistin.

Îro neyar şa dibîn û şahîyan li dar dixin.

Hin xulam û xizmetkarên wan jî, ji wan şûnda namînin û bêtir şa dibîn.

Neyar ji der va, ew jî ji hûndur va, weke gurên har ketine kemînê û li firsendê digerin.

„Gelo kîngê Barzanî têk biçe û êz li ser textê wî rûnêm…“ dibêjin û şotika xwe dadilêsin.

Kurd, qasî jidestçûyîna Kerkûkê, ewqas jî ji helwesta xiyanetî û dubendîtîyê xemgîn in.

Serok Mesûd Barzanî jî xemgîn e.

Çiqas di daxûyanîya xwe da zelal bi nav neke, ew jî ji rewşa Kerkûkê betir, ji helwesta hin kesan ku xulam û xizmetkarîya neyaran dikin, xemgîne.

Di daxuyanîya xwe da bi awayekî sergirtî, ixanetê nîşan dide û wek dermanê we jî yekitî û yekrêzîyê dibîne û derdixe pêş.

Wuha dibêje:

„Tişta ku li Kerkûkê rû da, di encama biryara yekalî ya çend kesên ser bi aliyekê siyasî yê Kurdistanê li gel aliyê Iraqî bû…

Gelê Kurdistanê bi îrade û hewla hêz û xortên xwe yên qehreman, zû yan dereng dê her bigihîje armancên xwe yên rewa û pîroz, îro roja bawerbûna me bi hêz û yekrêziya gelê xwe ye…”

Bi van çend hevokên ku di daxûyanîya xwe da nîşan dide, Serok Barzanî bal dikişîne ser du tiştan .

Ya yek, rasterast û zelal bi nav neke jî, îxanet ê…

Ya din jî, bawerîya bi yekrêzî û armanca gelê Kurd e…

Bêguman birîna Kerkûkê kûr e, lêbelê birîneke vekirîye.

Birîna îxanetê birîneke girtî û navxweyî ye.

Em birîna vekirî dibînin û pê diêşin.

Eşa Barzanî jî ji birîna navxweyî ye…

Ez di vê bawerîyê da me ku, Barzanî bi rola serokatîya xwe, bi qafikê birîn navxweyî nelîst û ew nekoland.

Neket dafikê.

Dek û dolabên neyaran û xulam û xizmetkarên wan pûç kir.

Bedelê vê yekê jî bi radestîkirina Kerkûkê va da.

Lêbelê Kerkûk û Kurdistan nefirot…

Gavek şûnda avêt.

Jiber ku hê her tişt neqedîya ye û qedera Kurdistanê û Kerkûkê nehatîye birrîn.

Gotineke pêşîyan e.

Dibêjin:

„Mêr û mêrxasî di rojên teng da kifş dibin!..“

Serokatî jî wusa ye.

Serokatî, mêr û mêxasîyeke navdewletî ye.

Mesûd Barzanî heta roja îro bi caran di rojên teng da derbas bû û neket dafikên neyaran.

Gelê Kurd ji sedem wê yekê, wi wek serokê xwe bi nav kir û dinya alem jî wî wek serokaên Kurdan dit û îro jî dibîne.

Çiqas dilê me teng bibe û em xemgîn bibin jî, Barzanî bi biryara vekişandina ji Kerkûkê, ne gor dilê xwe, gor şert û mercên serokatîya tevgerîya.

Wek Serokê Gelê Kurd, careke din ji şerê birakujîyê dûr sekinî û li ser sonda xwe sekinî.

Bi vê biryarê xewa Serok Barzanî jî revîya, lêbelê dawî li xewna wî nehat…

18.10.2017

[email protected]